ردپای تصفیه فاضلاب در تاریخ
قبل از دوره نوسنگی، زمانی که ما شکارچی-دروگر بودیم، در جهانی زندگی می کردیم که در آن همه چیز قابل تجدید بود. آب آشامیدنی از نهرها جاری میشد و سکونت گاهها فقط به یک منبع آب در آن نزدیکی نیاز داشتند. ما از هر چیزی که محیط برای ارائه داشت نهایت استفاده را بردیم و ادرار و مدفوع را با مقداری استخوان و پوست که در چرخه طبیعت ادغام شده بود برگرداندیم. از این نظر ما تفاوت چندانی با سایر گونه ها نداشتیم.
زمانی که انسان ها شروع به تولید و تجارت کردند، همه چیز به شدت تغییر کرد. این امر در دوره نوسنگی، حدود 8500 سال قبل از میلاد اتفاق افتاد. فرآیندهای تولیدی و تجاری در مراکز جمعیتی رو به رشد و مستقر صورت گرفت: شهرها، گروههای انسانی با تراکم جمعیت بالا که تجارت، قدرت سیاسی، تولیدات صنایع دستی و … زباله و مدفوع فراوان ایجاد میکردند.
اولین تأسیسات بهداشتی، چاله یا چاه بود که در حدود 4000 سال قبل از میلاد در بابل ظاهر شد. حفاری ساده در زمین برای متمرکز کردن فضولات که به زودی در شهرهای دیگر امپراتوری و در مناطق روستایی یافت می شد. بابلی ها قبلاً یک سیستم هیدرولیکی اولیه برای انتقال آب ایجاد کرده بودند و دانش خود را برای هدایت مدفوع به مخازن با استفاده از شستشو با سطل های آب و اولین لوله های سفالی به کار می بردند. فاضلاب ظاهر شد، همراه همیشگی تمدن تا به امروز، و همچنین دانش مرتبط با آن : بهداشت.
.
یکی از قدیمیترین سیستمهای مدیریت فاضلاب در کشور پاکستان ساخته شده است.
موهنجو-دارو در نزدیکی رودخانه سند (پاکستان) در حدود 1500 سال قبل از میلاد ساخته شده است. چند قرن بعد با تغییر مسیر رودخانه شهر رها شد و طی سالیان طولانی با شن و ماسه پوشیده شد.
در دهه 1930 و 1940، این تمدن عالی اولیه کشف شد و نکته جالب این که خانه های شخصی در آن مجهز به سرویس بهداشتی بودند.
آب مورد استفاده برای شستشو و استحمام و همچنین آب باران از طریق خاصی جاری می شد. بدین صورت که کانال هایی با شیب مناسب برای انتقال آب به رودخانه سند ساخته شده بود . این سطح از تاسیسات برای یک فرهنگ اولیه سطح استاندارد بالایی داشت.
توسعه روم بزرگ
مفهوم بهداشت در طول امپراتوری روم توسعه یافت و مقرراتی برای جداسازی فاضلاب با استفاده از سیستم فاضلاب در خیابان ها وضع شد. توالت نیز تکامل یافت و توالت نشسته جایگزین سیستم قبلی شد با این حال، جمعیت تا 100 سال قبل از میلاد به پرتاب فضولات به خیابان ادامه دادند، تا زمانی که فرمانی ملزم به اتصال همه خانوارها به سیستم فاضلاب صادر شد، که تحولی برجسته را ایجاد کرد.
در آن زمان یک گام دیگر به جلو نیزرخ داد:. اولین مورد، فاضلاب حمامها و حمامهای حرارتی بود ، که به محل تجمع اجتماعی تبدیل شده بود.
عصر کثیفی
پیشرفت های رومی در زمینه بهداشت در قرون وسطی فراموش شد. تنها چند شهر، مانند پاریس، برخی از ساختارهای سیستم فاضلاب رومی را حفظ کردند که خیلی زود با گسترش شهری از بین رفت. شهرهای محصور شده چالههای فاضلاب را به عنوان تنها سازه بهداشتی خود نصب کردند و به زودی اشباع شدند. جمعیت شروع به پرتاب فضولات به خیابان ها یا خارج از دیوارهای شهر کردند.
موشها در میان فضولات رشد کردند و همهگیریهای وبا و طاعون شیوع یافت و 25 درصد از جمعیت اروپای قرون وسطی را کشت. اما هیچ پیشرفتی در زمینه بهداشت صورت نگرفت.
پالایش عربی
در دوران تاریک در اروپا، تنها شهرهای عربی در شبه جزیره ایبری قوانین بهداشتی را با هدف جداسازی سه نوع آب وضع کردند: آب باران، که برای زندگی ضروری بود. آب خاکستری که از فعالیت های خانگی سرچشمه می گیرد و فاضلاب. فرهنگ عرب، که در آب و هوای دشوار متولد شده بود، برای آب باران به گونه ای ارزش قائل بود که گویی یک موهبت الهی است و برای حفاظت و استفاده بعدی به دقت به آب انبارها هدایت می شد. آب خاکستری خانگی از طریق زهکشی های زیرزمینی یا لوله های روی سطح از خانه ها خارج می شد، در حالی که فاضلاب باید دارای یک لوله مستقل به سمت حفره ها باشد که در آنجا با آب خاکستری ادغام می شد.
پارادوکس رنسانس
کثیفی و بو تقریباً در تمام شهرهای اروپایی در طول قرن هفدهم غیرقابل تحمل بود. اجابت مزاج در هوای آزاد در بسیاری از محلهها رایج بود و چالهها اشباع شده بودند. در همین حال، شهروندان به پرتاب فضولات خود به خیابانها ادامه دادند و فاضلابها که گودالهای باز بودند، به رودخانهها می ریختند.
در آن زمان پیشرفتهایی در جمعآوری و توزیع آب اعمال شد، اما به بهداشت نرسید. پاریس پارادوکس بزرگ آن زمان بود: در حالی که شهر در اواسط قرن هفدهم به بالاترین سطح کثیفی در تاریخ خود رسید، زیباترین فواره ها، حوض ها و کانال ها برای لویی چهاردهم در باغ های کاخ ورسای ایجاد شد.
وضعیت لندن بسیار شبیه به وضعیت پاریس بود. اگرچه پایتخت انگلیس دوره رنسانس را با قوانین بهداشتی شدیدی در مورد تمیز کردن زهکشی ها که توسط هنری هشتم اجرا شده بود، آغاز کرده بود، شهر بوی تعفن می داد و چاله های فاضلاب زیادی در محله های مختلف تراوش می کرد. پیش درآمد توالت های مدرن در خانه های مرفه پایتخت ظاهر شد: اختراعی توسط جان هرینگتون که از آب مخزن برای شستن توالت و بردن زباله ها به چاله استفاده می کرد. اما هدف آن از بین بردن بوی نامطبوع ادرار در اتاق ها بود. رابطه نزدیک بین پلیدی و بیماری تا اواسط قرن نوزدهم مشخص نبود.
وضعیت در لندن تا سال 1830 غیرقابل تحمل شد. بوی تعفن شدیدی که از شهر میآمد (بوی نامطبوع معروف) با اپیدمیهای مختلف که تلفات بسیار بالایی داشت. در یکی از آنها، در سال 1847، یک پزشک انگلیسی به نام جان اسنو، که زندگی خود را وقف مطالعه بیماری های همه گیر کرده بود، به این نتیجه رسید که وبا ناشی از نوشیدن آب آلوده به فاضلاب است. او نظریه خود را زمانی ثابت کرد که اپیدمی ها در مناطقی که پمپ ها بسته شده بودند متوقف شد.
چند سال بعد، تحقیقات انجام شده توسط لوئی پاستور تأیید علمی بر مشاهدات اسنو ارائه کرد: میکروارگانیسم های موجود در فاضلاب باعث ایجاد بیماری های عفونی مانند وبا یا تب حصبه شدند. در نتیجه این دانش، قانون تغییر کرد. از قرن نوزدهم به بعد، قوانین در کشورهای مختلف محدودیتی برای ساختن چالهها قرار دادند که به مناطق بدون فاضلاب محدود میشدند و به مخازن سپتیک تبدیل شدند که بسیار ایمنتر بودند.
بحران دیگری که وضعیت بهداشت را به شدت تغییر داد: آتش سوزی بزرگ در هامبورگ بود که یک چهارم شهر را در سال 1842 ویران کرد. بازسازی با یک سیستم فاضلاب جدید انجام شد که با یک مدار زهکشی واحد فاضلاب، از آب دریا برای خود استفاده می کرد. نظافت به صورت هفتگی بود و از طریق زهکشی هر یک از ساختمان های متصل به بیرون انجام می شد. این سیستم توسط بازرگانان محلی تامین مالی شد و به زودی الهام بخش سایر شهرهای بزرگ اروپایی و ایالات متحده شد.
پیشرفت های میکروبیولوژی برای تصفیه فاضلاب در پایان قرن نوزدهم شروع شد و درسال 1914 مهندس ادوارد آردناند ویلیام تی. لاکت، لجن فعال را کشف کردند که یکی از سیستم های تصفیه فاضلاب بیولوژیکی است و ما امروزدرتصفیه خانه های موجود هنوزازآن استفاده می کنیم .
با این حال، انقلاب صنعتی مشکل دیگری را برای آب به ارمغان آورد: آلودگی شیمیایی که به آلودگی مدفوعی فاضلاب پیوست. به این ترتیب، به طرز متناقضی، در حالی که ما در حال پیشرفت در درمان آلودگی آلی بودیم، تخلیههای صنعتی ناخودآگاه رودخانهها و اقیانوسها را با محصولاتی که مضرات آنها بعداً کشف شد، آلوده میکرد: فلزات سنگین، آفتکشها، DDT، نیتراتها…
واکنش بزرگ بین المللی علیه آلودگی آب، چه صنعتی و چه مدفوعی، در کشورهای توسعه یافته در دهه 70 آغاز شد. با این حال، امروزه 90 درصد از فاضلاب های تخلیه شده در کشورهای در حال توسعه تصفیه نشده است. به همین دلیل، طبق آمار WHO، سالانه 1.8 میلیون کودک زیر 5 سال، یعنی هر 20 ثانیه یک نفر جان خود را از دست می دهند که این مساله اهمیت تصفیه فاضلاب را بیشتر نشان می دهد.
تصفیه فاضلاب و روش های آن یکی از مشکلات بشر در طول تاریخ بوده که برای حل آن راه های و دستگاه های زیادی را ابداع و مشخص کردند. با توجه به گذشت زمان و افزایش علم و آگاهی مردم نسبت ارزش آب و سرمایه های طبیعی زمین تصفیه خانه ها، تلمبه خانه ها، ایستگاه های پمپاژ و محصولات متنوعی همچون آشغالگیرها جهت تصفیه اب و تصفیه فاضلاب و همچنین تصفیه لجن طراحی و تولید شده است. ما در مجموعه ماشین سازی نورمندی توانستیم محصولاتی را طراحی و تولید کنیم که کمک مهمی به تصفیه سرمایه های طبیعی زمین میکند از جمله: کلاسیفایر، آشغالگیر ریز دانه، دستگاه نمونه بردار خودکار، اسکروتوربین، دریچه آب بند، اسکروپمپ، آشغالگیر، اسکروکامپکتور، اسلاج اسکروپرس، انتقال دهنده پیچوار، پکیج تصفیه فاضلاب، پل لایروب، آشغالگیر دستی،هواده و دستگاه مولتی رک اسکرین.
همه ی این تلاش ها در راستای جلوگیری از بحران آب، بحران فاضلاب و خشکسالی و همپنین احیا تالاب ها و احیا دریاچه ها تا بتوانیم نقش مهمی در صنعت آب و آب و فاضلاب کشورمان داشته باشیم.
